Του Γενικού Οργανωτικού της ΣΕΚ, Ιωάννη Τσουρή

Η Πρωτομαγιά αποτελεί για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά και για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, μια μέρα ορόσημο. Τη μέρα όπου τιμάται η μητέρα των εργατικών αγώνων, από την οποία γεννήθηκαν τις δεκαετίες που ακολούθησαν σημαντικές κατακτήσεις. Τη μέρα που αποτέλεσε την απαρχή αγώνων για καλύτερες συνθήκες εργασίας, για δικαιώματα (πολλές φορές για τα αυτονόητα) και για συμφιλίωση της δουλειάς με τις προσωπικές ανάγκες του κάθε ανθρώπου.

Η ΣΕΚ τιμά και φέτος την Εργατική Πρωτομαγιά με μια σειρά εκδηλώσεων, έχοντας ως κεντρικό σύνθημα: ΦΩΝΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ. Τρεις λέξεις με δύναμη και περιεχόμενο.

Διεκδίκηση. Η πεμπτουσία των εργατικών αγώνων. Η υπέρτατη αποστολή των συνδικάτων σε κάθε γωνιά του κόσμου. Ολόκληρη η δράση των οργανωμένων εργαζομένων ξεκινά και τελειώνει εκεί. Στη διεκδίκηση.

Είναι στη φύση του ανθρώπου να επιδιώκει το καλύτερο. Να θέλει να βελτιώνει το περιβάλλον στο οποίο ζει και εργάζεται. Να διεκδικεί το καλύτερο. Για τη ΣΕΚ  αυτή η προσπάθεια δεν περιορίζεται στους χώρους δουλειάς και στο εργασιακό περιβάλλον. Επεκτείνεται στην ποιότητα ζωής των εργαζομένων. Στην κάλυψη των ευρύτερων αναγκών τους και στο δικαίωμά τους για ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή. Στο αναφαίρετο και αυτονόητο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου – κάθε ανθρώπου – να ζει με αξιοπρέπεια.

Αξιοπρέπεια. Σύνθετη λέξη από το άξιος και το ρήμα πρέπω. Η αξιοπρέπεια είναι η αξία που αρμόζει σε κάποιον. Είναι σεβασμός και απουσία οποιασδήποτε μορφής ταπείνωσης. Μια έννοια θεμελιώδης για κάθε άνθρωπο, κάθε εργαζόμενο.

Για το συνδικαλιστικό κίνημα, και για τη ΣΕΚ ειδικότερα, η αξιοπρέπεια του κάθε εργαζόμενου αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Είναι αδιαπραγμάτευτος σκοπός και στόχος. Δεν είναι δεδομένη, ούτε χαρίζεται. Κατακτάται μέσα από συνεχή αγώνα. Είναι – δυστυχώς – κάτι για το οποίο πρέπει να παλεύει κάποιος. Να αγωνίζεται καθημερινά για να το εξασφαλίζει. Η ΣΕΚ στέκεται ως ασπίδα υπεράσπισης της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Είναι θέμα αρχής. Και φροντίζει – με κάθε τρόπο – αυτοί οι εργαζόμενοι να μην σκύβουν σιωπηλοί, αλλά να έχουν φωνή.

Φωνή. Είναι μεγάλη τιμή, αλλά και ευθύνη, να είσαι η συνδικαλιστική οργάνωση που μεταφέρει τη φωνή χιλιάδων εργαζομένων. Να μεταφέρεις τα αιτήματα, τις ανάγκες και τις ανησυχίες τους. Ταυτόχρονα είναι δύναμη και πλεονέκτημα για τους ίδιους τους εργαζόμενους να έχουν φωνή και εκπροσώπηση. Αυτή η αμφίδρομη σχέση είναι που κρατά  διαχρονικά ζωντανή τη δυναμική των εργατικών αγώνων. Είναι αυτή που διαφοροποιεί τις συντεχνίες από άλλους θεσμούς που δοκιμάζονται ή αμφισβητούνται.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν μπορούν να μπαίνουν στο ίδιο καλάθι απαξίωσης με θεσμούς, στους οποίους μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας έχει χάσει την εμπιστοσύνη της. Αρκεί μόνο να αναλύσει και να αναλογιστεί κάποιος τις διαφορές.

Η σχέση των εργαζομένων με τις συντεχνίες που τους εκπροσωπούν είναι αμφίδρομη και ουσιαστική. Είναι συνεχής και ζωντανή.  Δεκάδες συνδικαλιστικά στελέχη πρώτης γραμμής βρίσκονται καθημερινά στους χώρους εργασίας. Υπερασπίζονται δικαιώματα, διεκδικούν, παρεμβαίνουν, επιλύουν προβλήματα και συμβάλλουν στη διατήρηση των ισορροπιών και της εργατικής ειρήνης ευρύτερα.

Παράλληλα, ο μηχανισμός των συνδικαλιστικών οργανώσεων στηρίζει έμπρακτα τα μέλη του μέσα από σημαντικές υπηρεσίες. Ταμεία Προνοίας, Ταμεία Ευημερίας, φαρμακεία και άλλες τόσες παροχές που ενισχύουν την ποιότητα ζωής και κατοχυρώνουν δικαιώματα.

Οι συντεχνίες δέχονται – και οφείλουν να δέχονται – κριτική. Μια κριτική απαραίτητη για τη βελτίωση και εξέλιξή τους, η οποία πολλές φορές είναι έντονη και αυστηρή. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι εργαζόμενοι έχουν προσδοκίες και απαιτήσεις από τους εκπροσώπους τους. Και παράλληλα έχουν ανάγκη από δυνατά συνδικάτα. Όμως, άλλο η κριτική και άλλο η απαξίωση. Οι συντεχνίες δεν μπορούν να ταυτίζονται με φαινόμενα που η κοινωνία αμφισβητεί και απορρίπτει. Δεν έχουν καμία σχέση με αυτά.

Ας παραμείνουμε λοιπόν ενωμένοι και προσηλωμένοι στις διαχρονικές αξίες που γεννήθηκαν στο Σικάγο πριν από 140 χρόνια. Συνεχίζοντας την πορεία που τόσες γενιές συνδικαλιστών χάραξαν και μας κληροδότησαν.

Γιατί οι συντεχνίες έχουν ρόλο, έχουν λόγο και θα συνεχίσουν να αγωνίζονται δυναμώνοντας τη φωνή του κάθε εργαζόμενου για νέες διεκδικήσεις και αξιοπρέπεια.