Η ΕΤΥΚ παριστάνει σήμερα τον υπερασπιστή της ισότητας και της ενιαίας εφαρμογής των Συλλογικών Συμβάσεων, καταγγέλλοντας δήθεν διαχωρισμούς εργαζομένων.

Ξεχνά όμως σκόπιμα ότι μόλις πριν από λίγους μήνες, στην Ελληνική Τράπεζα, έκανε αντισυνδικαλιστικές «συμφωνίες» με τον τέως Υπουργό Εργασίας και τη Διεύθυνση της Τράπεζας, στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής ώστε να περάσουν μετοχές στα χέρια της τράπεζας, αφήνοντας συνειδητά εκτός Συλλογικής Σύμβασης εργαζόμενους μέλη της ΠΕΟ, εργαζόμενους μέλη της ΣΕΚ και ανοργάνωτο προσωπικό, το οποίο μέχρι και σήμερα είναι με υποδεέστερους όρους απασχόλησης.

Αυτό ακριβώς που σήμερα καταγγέλλει, επανερχόμενη στη συνδικαλιστική θεώρηση των εργασιακών σχέσεων.

Η αντιφατική προσέγγιση αποτελεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, καθώς και επιλεκτική «ευαισθησία».

Η ιστορία δεν ξεχνά. Και ξεσκεπάζει όσους μιλούν για ισότητα όταν τους συμφέρει και την καταπατούν όταν δεν τους βολεύει, βάζοντας αλλότρια συμφέροντα και σκοπιμότητες ως προτεραιότητα.

Συντεχνία σημαίνει φωνή για όλους τους εργαζόμενους, χωρίς αποκλεισμούς. Χωρίς παζάρια. Χωρίς συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.

Η στάση αυτή της ΕΤΥΚ θέτει σε κίνδυνο όλους τους εργαζόμενους στη χώρα και ταυτίζεται με τη ρητορική και θέση των εργοδοτών ότι οι συλλογικές συμβάσεις αφορούν μόνο τα μέλη των Συντεχνιών και όχι το σύνολο των εργαζομένων.

Θέση απαράδεκτη και έξω από κάθε συνδικαλιστικά θέσμια.

Η αξιοπρέπεια των εργαζομένων δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση.

Και δεν θυσιάζεται για πρόσκαιρα κέρδη και μεγάλα λόγια, εκβιάζοντας εργαζόμενους να αλλάξουν Συντεχνία.

Ακόμα και αν αυτό επιτευχθεί με εκβιασμούς και απειλές, θα ’ρθει η ώρα που θα αλλάξει…

Ένας για όλους και όλοι για ένα…

Εκ των Συντεχνιών ΠΑΣΕΥ-ΠΕΟ και ΟΥΥΚ-ΣΕΚ